Wat in januari begon als een Siberische afgelasting – dankzij sneeuwval waar zelfs poolvossen “nee bedankt” tegen zeiden – kreeg eindelijk zijn vervolg: de bekerwedstrijd tussen DC DVSA en Hawaii Five-O. Geen competitieavondje, maar knock-out. Alles of niets.
Hawaii Five-O, actief in de eredivisie (het hoogste niveau van dartbond Midden-Nederland), tegen DVSA, een divisie lager. Op papier een uitdaging. In de praktijk: een heerlijke pot darts.
Nieuw bord, nieuwe dromen
Extra glans gaf het nieuwe dartbord, mogelijk gemaakt door Klus en Montagebedrijf R. v/d Waal, café Het Schaapje en onze trouwe supporter Klaas. Het bord hing zo strak dat zelfs de triples applaus leken te geven.
Opstelling: Martin, Rick, Bart en Anton.
Tijmen als wissel.
Ronald helaas ziek naar huis. Jasper (a.k.a. De Snorkel) stond ook op papier van tevoren, maar was helaas ziek thuis. Beterschap beiden!
En Erwin achter de bar – waar hij wederom bewees dat zijn taptechniek consistenter is dan menig checkout-percentage.Singles – meteen vol gas
Omdat het een bekerwedstrijd was: geen round robin, geen rustig inkomen. Gewoon direct de singles. Zwemmen of verzuipen.
Martin had nog wat opstartproblemen. Tegen de tijd dat de motor warm was, stond er al 0-3 op het bord. Soms is het leven hard.
Rick speelde een ware thriller. Het werd 3-2 verlies, mede dankzij een uiterst moeizame relatie met dubbel 1. Rick vloekte. En niet zachtjes ook. Er zijn ooggetuigen die beweren dat sommige woorden zelfs zonder navigatie hun weg naar omliggende dorpen vonden.
Maar eerlijk is eerlijk: het legendarische scheldwoord van de avond kwam níet van Rick.Dat was een Hawaii Five-O darter die bij een misser plots het woord “kaassoufle!” de zaal in slingerde. Tot grote hilariteit van alles en iedereen. En alsof dat nog niet culinair genoeg was, volgde later zelfs de overtreffende trap:
“Kaassoufle met pindasaus!”
Een instant klassieker in de dart-etiquette.Bart mocht aantreden tegen een 75-jarige tegenstander. Althans, volgens het paspoort. Met BDO-ervaring en een worp waar menig vijftiger jaloers op zou zijn. Maar Bart bleef koel en pakte knap de winst: 3-1.
Anton deed wat hij moest doen: overtuigend winnen. 3-0. Inclusief de enige 180 van de avond. Het nieuwe bord werd officieel ingewijd.
Tussenstand: 2-2. Alles open.
Koppels – hoop, heroïek en herhaling
Martin en Rick trokken hun koppel met 3-2 over de streep. DVSA kwam hierdoor op 3-2 voorsprong. De stunt rook naar frituur en sensatie.
En toen…
Drie keer kwamen we 2-0 achter.
Drie keer knokten we terug naar 2-2.
Drie keer verloren we met 3-2.Er is inderdaad iets met een ezel en een steen. En wij bleken die avond bijzonder leergierig, want we testten het concept driemaal grondig.
De stand kantelde naar 5-3 voor Hawaii Five-O. Daarmee was de bekerdroom voorbij. De bierronde hoefde niet meer gegooid te worden – wat waarschijnlijk beter was voor ieders gemiddelde.
Conclusie
Een zinderende avond waarin de 5-3 eindstand weinig zegt over hoe spannend het werkelijk was. Met een paar dubbels meer de goede kant op had het zomaar anders kunnen lopen.
We kregen mooie complimenten van onze eredivisie-tegenstander en die geven we graag terug. Sportief, gezellig en ook nog eens goed voor de woordenschat.
DVSA verliest, maar doet dat met opgeheven hoofd, een nieuw dartbord en een nieuw favoriet scheldwoord in het collectieve geheugen.
Op naar de volgende ronde.
En mocht het weer sneeuwen: wij zijn er klaar voor. Met winterbanden. En kaassoufle. 🎯
